Música

“Arder”, folk rock intenso no debut en galego de Escuchando Elefantes

mércores 20, maio 2026

“Arder” é un tema de folk rock intenso, alegre e reflexivo que chega acompañado dun videoclip no que Sílvia Rábade e Carlos Tajes contaron coa colaboración de intérpretes galegos como Xosé A. Touriñán, María Vázquez e Ledicia Sola, ademais da participación do corpo de bombeiros da Coruña.

Xunto a eles, un coro de cantareiras galegas e case un centenar de persoas anónimas uniron as súas voces ao unísono para cantar como un himno o retrouso de "Arder" coa clara mensaxe de que xuntos temos máis forza que calquera incendio e poñendo en valor o espírito da resiliencia, a música e o baile como vínculo de unión ante a catástrofe, segundo explican desde a banda.
Un novo sinxelo cru e honesto de Escuchando Elefantes, que asina así a súa primeira canción orixinal en galego.

Créditos

ARDER

Sello discográfico: Vela Mūsa - SGAE

Idea orixinal, creación e dirección: Carlos Tajes e Sílvia Rábade

Productor fonográfico: Carlos Tajes e Sílvia Rábade

Produción musical e artístico: Carlos Tajes e Sílvia Rábade

Tamén che interesa

“Que se nos faga de día” De Ninghures e Mondra teñen gana de verán

Estoupar os bilitroques/ Ir por amoras/ Deitarse na herba seca/ Xuntarse nun bar/ Sentir o salitre no corpo/ De ir nadar ao mar/ Cheirar o fume na roupa/ Na noite de San Xoán
De Ninghures e Mondra xúntanse por vez primeira para festexar e cantar ao verán galego. “Que se nos faga de día” é o título dunha canción que cheira a salitre, herba seca e fume de San Xoán, que fala de amor, de suor e, especialmente, de deixarse levar. Juan de Dios Martín produce esta rumba que se converte nunha auténtica oda ao estío galego, segundo subliñan desde a produtora. É un canto vigoroso á época das verbenas, dos días luminosos e das noites que nunca se queren deixar marchar; a celebración dunha terra que, tanto no mar coma na montaña, non deixa de cantar.

Música
‘Ten que haber un sitio para nós’, pop-rock honesto no primeiro disco de Portosanto

Portosanto presentou esta semana o seu primeiro disco, Ten que haber un sitio para nós, editado por Ernie Records. O LP -formado por dez cancións- supón o punto de partida dunha nova etapa para unha banda integrada por Anaís, Andrés,Nuno, Simón e Xoel, os mesmos membros que anos atrás deron vida a Oh! Ayatollah.
Desde a banda explican que, musicalmente, ‘Ten que haber un sitio para nós’ móvese nun pop rock de guitarras luminosas e afiadas, con nervio melódico e unha intensidade que medra desde a contención”.

Música
MJ Pérez canta “Bingo!” en portugués, con retranca e merengue

A peza máis “dicharacheira e graciosa” do seu último traballo, Je tiens bon, pero tamén unha das máis fondas. MJ Pérez define así a canción “Bingo!”, que vén de estrear un videoclip para non perder.
Cunha sonoridade inesperada —un merengue luminoso e bailable—, a canción funciona como contrapunto a un fondo marcado pola incerteza, a precariedade e a frustración vital. A través do humor e da retranca, MJ Pére aborda cuestións como a inestabilidade económica, a dificultade para vivir da creación (e non só) ou a sensación constante de estar facendo números para saír adiante. Unha contradición consciente entre forma e fondo: música alegre para falar de todo o contrario.

Música
Pastor Eléctrico A potencia da música ao servizo das historias do rural galego

As letras son as protagonistas e a música, unha descarga eléctrica no momento exacto. No primeiro disco de Pastor Eléctrico atopamos historias inspiradas por persoas, lugares, cheiros ou sons reais do rural galego que Diego Guerrero foi atopando no seu percorrido por Galicia co programa Cos pés na terra, da TVG. “Eu non tiven aldea de pequeno como tal e entón atopei agora de maior a miña aldea percorrendo moitos lugares de Galicia e gravando moitas persoas”. Diego Guerrero é o director desta serie documental finalista como Mellor Programa e Mellor Realización nesta edición dos Premios Mestre Mateo. E desa experiencia agroman as dez cancións do primeiro traballo de Pastor Eléctrico.

Música
As Tanxus, Bad Bunny e o ‘valor’ da identidade

Di a música e antropóloga galega María Xosé Silvar, SÉS, con todo o sentido do mundo, que “mainstream disidente” é un sintagma paradoxal en si mesmo. Na música poucas cousas hai na actualidade máis mainstream que o reguetón e precisamente por iso resultou tan rechamante a mensaxe deixada por Benito Antonio Ocasio Martínez, Bad Bunny, no seu show do intermedio da última Super Bowl. A cultura, como a lingua, é unha arma, unha ferramenta de batalla das ideas que tamén utilizan as forzas políticas para “facer comunidade” e as artistas hai tempo que non poden esquivar posicionamentos ideolóxicos.

Música