Vinte na rúa, con Uxío García, polbeiro e ilustrador. «Quero ser autor de cómics, pero o polbo non me desgusta»

Coa colaboración de

Montaxe con Uxío García Lage rodeado de dúas ilustracións súas. CC-BY-SA VINTE

Sempre lle gustou debuxar e facíao mentres na pota fervía o polbo. Uxío García Lage (O Carballiño, 2000) leva na súa historia a tradición polbeira das terras de Oseira e a faceta artística dos seus pais, ambos os dous actores profesionais. Vén de rematar a súa formación en Banda Deseñada en Pontevedra e quere ser autor de cómics, pero recoñece que ir ás feiras, preparar e vender o polbo como os seus avós tamén lle chista. 

 

Aos seus 24 anos, Uxío García Lage representa a cuarta xeración dunha familia con moita tradición polbeira, procedente do Carballiño, como non podería ser doutro xeito.

Un mozo creativo que gusta de debuxar de sempre e con moito coñecemento do territorio, algo que lle vén de percorrer as feiras galegas todas as semanas desde hai tres anos, cando se incorporou ao negocio familiar e mais por saír estudar fóra ben novo. «Estudei o Bacharelato artístico en Vigo e acabo de rematar os estudos de Banda Deseñada no Garaxe Hermético en Pontevedra», explica.

Retrato de Uxío García Lage CC-BY-SA Vanesa Vázquez/VINTE

Aos seus 24 anos, Uxío García Lage representa a cuarta xeración dunha familia con moita tradición polbeira, procedente do Carballiño, como non podería ser doutro xeito

O polbo ocupa sobre todo as fins de semana e traballa na Pulpería Ruzo, fundada polos seus bisavós, que eran da aldea de Arcos, terra moi vencellada coa preparación e comercio do suculento cefalópodo. «O normal é que a meirande parte dos polbeiros do Carballiño sexan de Arcos e case que todas as familias de Arcos somos polbeiras», subliña Uxío García, que asegura que «aos domingos non hai veciños nas súas casas, porque están todos a traballar».

Uxío coñece ben como se fai o polbo. «Non hai segredo ningún», porque é algo que leva vendo facer toda a súa e facendo tamén el de forma profesional nos últimos anos.  Nas fins de semana vai ao Val Miñor a vender o polbo e despois organízase para non faltar coa súa cita nas feiras do Carballiño os días 16 e ultimo día de mes (excepto se calquera deses dous días cadra a domingo que entón faise na véspera); ⁠Ponte Caldelas, os días 5 e 20; e ⁠Grolos (Guntín), no día 23. «A min gústame o polbo, pero non son coma meu avó, que pode comelo todos os días”, asegura o representante da cuarta xeración de Pulpería Ruzo.

Uxío García Lage, traballando na presentación da película +Cuñados, xunto a parte do elenco, en Santiago. CC-BY-SA Praza.gal

Os seus bisavós eran polbeiros, pero a Pulpería Ruzo fundouna o seu avó Plácido Lage ao volver de Alemaña nos anos 70. Estamos a falar, pois, dun negocio con medio século de historia que funciona nas feiras e nos catering. Non hai moito puidemos ver a Uxío García Lage nas fotos da presentación de +Cuñados, xunto a parte do elenco como X.A TouriñánIolanda Muíños ou Federico Pérez. Isto foi hai cousa dun ano cando Pulpería Ruzo fora contratada para o catering deste acto de promoción da película nas rúas do centro de Santiago. 

O polbo e a arte viñan xa desde o berce. Concretamente a arte dramática, xa que a súa súa nai, Josi Lage, é actriz, igual ca o seu pai, Jouse García. Ambos os dous coñecéronse ao estudar Arte Dramática en Xixón e establecéronse no Carballiño, de onde é ela. 

Uxío García Lage coñece ben a historia da vinculación da súa terra co polbo, que ten a súa orixe en Marín. Esta localidade pontevedresa foi priorado de Oseira durante varios séculos, chegando mesmo a posuír os frades cistercienses unha potente frota pesqueira. Marín estaba obrigada a entregarlle aos frades en compensación polos dereitos de foro unha determinada cantidade que se materializaba en especies, sobre todo cordeiros, galiñas e produtos do mar. Entre estes achábase o polbo, moi abundante en toda a ría de Pontevedra. «Como chegaba moito polbo os frades de Oseira vendíano polo Carballiño, e especialmente en Arcos, a miña aldea» e, co paso do tempo, as polbeiras e polbeiros de Arcos foron incrementando a súa presenza en feiras afastadas da comarca ata chegar a espallar o seu traballo por toda Galicia. 

Mais Uxío quere crear historias gráficas e dar a coñecer ao mundo a súa arte, que perfeccionou estudando Banda Deseñada no Garaxe Hermético de Pontevedra. «Eu quero ser autor de cómics, pero o polbo non me desgusta», subliña.

Actualmente, unha vez rematados os estudos, está a preparar dous proxectos de banda deseñada. Por unha parte, un cómic infantil-xuvenil cunha estética cartoon;  e por outra, un cómic para adultos, cunha temática baseada na exclusión social, para o que xa se está documentar e deseñar os personaxes.

Uxío García no barrio vigués de Navia, coa Escola Superior de Arte Dramática de Galicia detrás. CC-BY-SA Vanesa Vázquez/VINTE

Preguntado polas súas fontes de inspiración ou un espello no que se mirar, o do Carballiño teno claro e debulla os seus referentes nas diferentes facetas da ilustración. «Eu diria que Jorge Jiménez é o meu maior referente ou o meu debuxante favorito en clave realista ou comicbook americano. Traballa para DC sobre todo debuxando personaxes como Batman», detalla. 

Uxío quere crear historias gráficas e dar a coñecer ao mundo a súa arte, que perfeccionou estudando Banda Deseñada no Garaxe Hermético de Pontevedra

«E en clave de cartoon ou caricatura diria que o meu maior referente é Genndy Tartakovsky. Aínda que non é debuxante de cómics, senón máis ben animador, é un referente gráfico igualmente bastante presente en min», acrecenta. 

«Deixando o tema gráfico e de debuxo, en canto a temáticas a tratar, no que a escritura de guión e narrativa se refire, admiro moito a Alan Moore» conclúe Uxío García Lage.

Vanesa Vázquez

Vanesa Vázquez

Viguesa do Calvario. Comecei e aprendín en Atlántico Diario, Radio Vigo e Expansión. Cada día conta e agora contámolo en VINTE e Praza.gal. 

Tamén che interesa

  • Vinte na rúa, con Rubén López. «Se o queixo non gusta, dá igual onde vaia metido, non tes nada que facer»

    Rubén López, fillo dos fundadores, é o xerente de Lácteos Lorán, queixaría que leva 50 anos producindo e ‘inventando’ produtos lácteos desde unha parroquia de Abadín onde naceu tamén o seu mítico lema: “Con pan ou sen pan, coma queixos Lorán”. 

    Das viaxes como comercial e da distribución porta a porta nos seus inicios di que lle xurdiron as mellores ideas, como aquela de vender un queixo nun recipiente de barro e que parecía unha tolemia. “Tivemos que comprar tráilers enteiros cheos de cazolas”, di sobre unha iniciativa que segue tendo éxito. Pero a clave, aclara, é outra: a calidade. “Se o queixo non gusta, dá igual onde vaia metido, non tes nada que facer”. 

    VINTE na rúa

    Coa colaboración de

  • Vinte en Xinzo. De Entroido, mentres o corpo aguante

    Un ano enteiro a pensar no Entroido. Hai lugares e lugares especiais. E Xinzo é destes últimos, onde a festa do Entroido é todo. A celebración máis importante do ano para propios e achegados, que sempre recuncan na busca de troula e moitos risos...mentres o corpo aguante.

    En Vinte somos moi de festas e non nos puidemos resistir a vivir in situ o Entroido de Xinzo. No Vinte na rúa máis entroideiro falamos con María Jesús, Roberto, Alicia, Chus, Merce, Manuel e Lucas e algúns máis para coñecer e valorar unha tradición con moito futuro.

    VINTE na rúa

    Coa colaboración de

  • Vinte na rúa, con Tamara de la Fuente «Saraievo lémbrame moito a Galicia pola xente, o humor negro, a augardente…»

    «Ola, son Tamara e fago fotos». Tamara de la Fuente repite esa frase a modo de presentación nos seus posts en redes sociais porque é a verdade. Fai e fai fotos, sobre todo retratos. Comezou moi nova e xa non puido parar. Primeiro como fotoxornalista, logo concertos e festivais para chegar á foto fixa no cinema, á foto documental e a Saraievo, a súa «segunda casa». Ultimamente fotografía artistas plásticos... Mañá, quen sabe.

    VINTE na rúa

    Coa colaboración de

  • Vinte na rúa, con Arcadio González. «Aprendo moito da rapazada, dun xeito especial, case sen decatarme»

    «O máis importante que pode ofrecer un traballador do ensino público á sociedade é axudar a dotar aos rapaces de recursos e de oportunidades. Tentar que o que lles suceda durante o tempo que compartan contigo sexa significativo para as súas vidas, que adquiran destrezas e ilusións». Comezamos unha nova xeira do Vinte na rúa neste 2025 achegándonos a Arcadio González Nóvoa, profesor de Filosofía, músico e veciño da Coruña.

    VINTE na rúa

    Coa colaboración de

Faite de vinte

A partir de 5€ mensuais podes suscribirte a VINTE e colaborar para que sigamos a producir contidos de calidade pagando dignamente as colaboracións de vídeo, fotografía, ilustración, xornalismo e creación de todo tipo.